Zespół spichrzy
Usytuowane na wiślanej skarpie spichrze tworzą charakterystyczną dla Grudziądza panoramę.
Fot. M. Signerski
Ich budowÄ™ rozpoczÄ™to w latach 1346 - 1365. Wkrótce ciÄ…g solidnych, stosunkowo wysokich spichlerzy zastÄ…piÅ‚ istniejÄ…cy tam wczeÅ›niej mur ceglany.
W ten sposób, te magazynowe z przeznaczenia budowle zostaÅ‚y włączone w system obronny miasta. Od strony ulicy Spichrzowej niepozorne, gÅ‚ównie dwukondygnacyjne, od strony WisÅ‚y natomiast wielokondygnacjowe, wzmocnione szkarpami, dawaÅ‚y wystarczajÄ…cÄ… gwarancje obrony. Nie ominęły ich jednak zniszczenia podczas pożaru w 1659 r., kiedy to wojska marszaÅ‚ka polnego Jerzego Lubomirskiego zdobywaÅ‚y zajÄ™ty przez Szwedów GrudziÄ…dz. Z wzmiankowanych w 1504 r. czternastu murowanych spichlerzy ocalaÅ‚o tylko sześć.
Stąd większość obecnych pochodzi z XVI/XVIII w. i tylko w przyziemiach ma gotyckie cegły. Wnętrza posiadają zachowane pierwotne konstrukcje drewniane i stropy belkowe. Na przełomie XIX i XX w. kilka spichrzy przebudowano na cele mieszkalne.
W 1903 r. kolejny pożar uszkodziÅ‚ pięć z nich, nie wszystkie jednak wówczas odbudowano. W 1907 r. wybudowano - na wysokoÅ›ci dawnego kolegium jezuickiego - wygodne zejÅ›cie nad Wisłę.
Na jednym ze spichrzy (Nr 47) znajduje się płaskorzeźba z alegorią handlu, monogramem PC i datą 1771 nawiązująca do pierwotnego przeznaczenia spichlerzy.





















Komentarze