Uroczysko Ośnianskich Jezior
Tuż za rogatkami miasta znajduje się niezwykłe – jak na dzisiejsze czasy bogactwo, jakiego trudno by szukać w wielu innych gminach.
Jest to ciąg jezior malowniczo położonych wśród zalesionych morenowych wzgórz: od jez. Imielno (Podzielno) na północy, poprzez – między innymi – Grzybno (Świniarskie), Kocioł, oba Czyste po jezioro bez nazwy (Kolejowe?)na południu. Nie jest możliwe opisanie słowem piękna krajobrazu: owej krętej smugi jeziora Świniarskiego, gdzie za każdym półwyspem rozlewa się nowa zatoka z inaczej uformowanym brzegiem, z innymi zalesionymi skarpami; tego jakby zagubionego i osamotnionego, a jednak urokliwego, chociaż niedostępnego jeziora Kocioł; to znów obu jezior Czystych – każde przecież inne i na swój sposób urzekające; czy tez niewielkich, zarośniętych, zabagnionych i jakby zapomnianych a jednocześnie zapewniających spokój licznym ptakom jeziorek łączników tych większych.
Urok krajobrazu wynika nie tylko z rzeźby terenu. Rzeźbę podkreśla i uwypukla je szata roślinna. Świat roślinny nie tylko pod względem cyfr porównywalny jest z najcenniejszymi rezerwatami. Dość wspomnieć , że wstępne, przeprowadzone w 1996 roku badania w rynnie jezior i na jej obrzeżach dostarczyły informacje o występowaniu aż ponad 400(!) gatunków roślin, w tym ponad 350 gatunków roślin naczyniowych, ponad 40 gatunków porostów i kilkanaście gatunków mszaków. Jest wśród nich kilkanaście gatunków objętych ochroną prawną; są także rośliny rzadko spotykane – niezwykle cenne dla nauki … Dalsze badania z cała pewnością poszerzą tę – i tak już bardzo bogatą – listę roślin oraz zbiorowisk roślinnych.
Cała rynna jezior wraz z otaczającym ja terenem jest – nie zawsze uświadamianym – jednym z największych (jeśli nie największym) spośród „bogactw naturalnych” gminy Ośno Lubuskie. Dobrze się stało, ze o sprawy gminy troszczą się i podejmują stosowne uchwały ci spośród jej mieszkańców, którym ta świadomość nie jest obca. To za sprawą ich zabiegów teren zostanie objęty ochroną prawną.
Nie wszędzie zagadnienia te są tak właściwie rozumiane i zrozumiałe jak w Ośnie Lubuskim. Przecież objęcia ochrona nie należy utożsamiać wyłącznie z ograniczeniami i zakazami, chociaż w terenach leśnych i tak okresowo obowiązują liczne zakazy wstępu a jeziora są już teraz „strefą ciszy”.
Objęcie ochroną to dostarczenie włodarzom gminy dodatkowego narzędzia prawnego , za pomocą którego od ewentualnych inwestorów i innych użytkowników można będzie skuteczniej wymagać bardzo ścisłego przestrzegania przepisów o ochronie tego zakątka gminy. Nie zakazywać inwestowania, zagospodarowania itp., ale wymuszać takie prowadzenie działań, by nie zniszczyć tego co tu jest cenne, co może stanowić – i zapewne już niedługo będzie stanowić - swoisty „magnes” dla turystów. A przecież turysta musi gdzieś mieszkać – zatem rozwój tak mocno lansowanej w ostatnich latach agroturystyki i bardziej profesjonalnej bazy hotelowej; turysta musi się żywić – rozwój „małej gastronomii”…Można by tu jeszcze wymieniać i inne, gdzie indziej odważnie wprowadzane formy ułatwiania turystom wydawania pieniędzy (nie tylko złotówek) przeznaczonych na urlop, np. wypożyczalnie rowerów, rozwój stadnin koni – zarówno do jazdy wierzchem, jak i do wygodnickiego upajania się przyroda wędrując w bryczce itd…Wiele gmin, wiele samorządów lokalnych już dawno „odkryło”, że właśnie na walorach przyrody można budować plany rozwoju gmin, a utworzenie obiektu chronionego jest formalna nobilitacją i podkreśleniem wysokiej rangi tejże przyrody – jest spotęgowaniem siły tego „magnesu”.
Bardzo dobrze się stało , ze zarówno radni jak i zarząd gminy Ośno Lubuskie widzą przyszłość gminy w zdecydowanie dłuższej perspektywie czasowej niż trwa ich kadencja.”
|
Artykuły dotyczące tej atrakcji:
W okolicy
Komentarze