Poewangelizacyjny kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zdunach

Początkowo, mieszkający w Zdunach protestanci nie posiadali swojego kościoła, na nabożeństwa udawali się do Cieszkowa.
Pierwszą, drewnianą świątynię pw. Trójcy Przenajświętszej wybudowano w roku 1637. Kościół ten spłonął w 1789 r. W tym samym roku rozpoczęto budowę obecnego, dzisiaj już poewangelickiego kościoła. Zakończono ją w 1792 r.
Kościół utrzymany jest w stylu barokowo-klasycystycznym, wzniesiony na planie prostokąta z kwadratową wieżą od wschodu i przybudówką od zachodu. Dach kościoła jest dwuspadowy, na wieży namiotowy, kryty dachówką. Kościół posiada halowe wnętrze z dwukondygnacyjnymi emporami wspartymi na jońskich kolumnach. Wewnątrz znajduje się klasycystyczna ambona z 1792 r. oraz alegoryczna rzeźba przedstawiająca Nadzieję.
Na zewnętrznym murze świątyni zachowały się ślady po niemieckim ostrzale z pierwszego dnia II wojny światowej. W latach 1946 - 1989 kościół wykorzystywany był jako magazyn. Obecnie należy do gminy Zduny, służy jako dom pogrzebowy. Każdego trzynastego dnia miesiąca, odbywają się tam nabożeństwa ku czci Matki Bożej Fatimskiej.
Aktywności powiązane z atrakcją: Zwiedzanie
























Komentarze