Park Zdrojowy w Świnoujściu jest zabytkowym parkiem położonym na wschodnim skraju wyspy Uznam. Jego powierzchnia wynosi 58 ha. Utworzony w czwartym ćwierćwieczu XVIII, natomiast w pierwszej połowie XIX wieku został znacznie powiększony.

 

W drzewostanie Parku przeważają buki zwyczajne, dęby szypułkowe i bezszypułkowe, jesiony wyniosłe, kasztanowce zwyczajne, klony pospolite, olchy czarne, wiązy szypułkowe. Różnorodność parku podkreślają drzewa w odmianach rzadszych i ozdobnych: buki "płaczące", dęby "piramidalne", cisy pospolite, żywotniki, jodła nikko, lipa krymska, skrzydłorzech kaukaski czy też stanowiska z wiciokrzewem pomorskim.

 

Na zachodnim skraju Parku Zdrojowego, przy ul. Matejki (wejście na stadion) znajduje się pomnik przyrody sosna z bluszczem: "Rodzina". Park ozdabiają liczne rzeźby.

Komentarze