Odkryj atrakcje » Polska » Dolnośląskie » Jelenia Góra » Atrakcje

Plac Ratuszowy

Prostokątny rynek stanowił centrum ulokowanego w widłach Kamiennej i Bobru miasta.

Dłuższa jego oś biegnie z północnego-zachodu na południowy-wschód, zgodnie z przebiegiem drogi z Gryfowa do Bolkowa. Wzdłuż tych boków rynku usytuowane były po dwa bloki zabudowy.
Od strony południowej rozdzielała je droga biegnąca w kierunku dzisiejszych Cieplic.
Zabudowa krótszych boków wysunięta była w głąb placu.

Środkową część placu rynkowego zajmowały urządzenia handlowe. Były to: od południowego wschodu ławy chlebowe, następnie jatki mięsne, ławy rzemieślnicze nadbudowane w późniejszym okresie domami budniczymi (Siebenhaeuser) oraz garkuchnia. Po stronie północno-zachodniej znajdowały się winiarnia, waga oraz postrzygalnia sukna.

Najważniejszym obiektem w mieście był ratusz. Pierwsza taka budowla stanęła w rynku w pierwszej połowie XV wieku, ale nie w centrum, tylko w narożniku pierzei. Na środku rynku nowy ratusz postawiono w XVI wieku, ale budynek spłonął. Został odbudowany, ale spłonął ponownie w 1634 roku. Następna odbudowa trwała do 1686 roku. W 1739 roku zawaliła się wieża budynku, co zmusiło władze miasta do rozbiórki całej budowli. Na jej miejscu, w latach 1744 - 1749, wzniesiono obecny ratusz, według projektu Hendemanna. Po wojnie, do 1975 roku w ratuszu urzędował naczelnik miasta i powiatu, a później, po utworzeniu województwa jeleniogórskiego - wojewoda. W 2000 roku ratusz ponownie przeszedł na własność miasta. Wielu jeleniogórzan i dawnych urzędników, którzy pracowali w tym gmachu do 1975 roku pamięta, że w pomieszczeniach ratusza znajdowało się dużo zabytkowych mebli, obrazów i zegarów. Do dziś z tego wyposażenia pozostały jedynie pojedyncze egzemplarze. Reszta zniknęła w niewyjaśnionych okolicznościach.

Większość widocznych na starej fotografii kamienic podcieniowych powstała w połowie XVII i na początku XVIII wieku. Podcienia dzieliły się na niciane i maślane w pierzei północnej, kuśnierskie w zachodniej, białoskórnicze we wschodniej oraz sukiennicze i nożownicze w południowej.
Domy przyrynkowe należały w większości do kupców, właścicielami kilku byli rzemieślnicy. Do wojny rynek był miejscem handlu. W okalających go kamienicach działało wiele restauracji, gospod, kawiarni i hoteli. Katastrofalny stan techniczny wielu kamienic doprowadził jednak w latach 60. do licznych wyburzeń w rynku jak i w kwartałach przyrynkowych. Zabudowa pierzei rynkowych została zrekonstruowana, ze znacznymi uproszczeniami wprawdzie, ale z zachowaniem szerokości działek oraz ogólnym widokiem elewacji. Zrekonstruowano także ciąg domów budniczych, ale zespolono je w środku i przebudowano na potrzeby urzędu.

Źródło: www.jelenia.pl