Szlak bociana białego
Kilkudniowa trasa rowerowa obejmuje całe terytorium rejonu kamienieckiego.
Trasa: przejście graniczne Białowieża - Pierierow | Беловежа - Переров (0 km) - Biały Lasek | Белый Лесок (15 km) - Rowbick | Ровбицк (20 km) - Babiniec | Бабинец (24 km) - Adrianowka | Адриановка (32 km) - Chwałowo | Хвалово (35 km) - Kupicze | Купичи (45 km) - Szereszów | Шерешево (48 km) - Brody | Броды (59 km) - Stojły | Стойлы (63 km) - Czabachy | Чабахи (65 km) - Ganczary | Ганчары (66 km) - Gałasiatino | Галасятино (68 km) - Kotły | Котлы (71 km) - Wieżnoje | Вежное (73 km) - Guriny | Гурины (75 km) - Nowiki | Новики (77 km) - Bojary | Бояры (81 km) - Rzeczyca | Речица (82 km) - Krywlany | Кривляны (84 km) - Czemiery II | Чемери 2-е (86 km) - Czemiery I | Чемери 1-е (88 km) - Grudowiki | Грудовики (91 km) - Łachowicze | Лаховичи (95 km) - Szyszowo | Шишово (97 km) - Nowickowicze | Новицковичи (100 km) - Kamieniec | Каменец (107 km) - Małe Muriny | Малые Мурины (115 km) - Nikołajewo | Николаево (119 km) - Lipno | Липно (123 km) - Krugiel | Кругель (129 km) - Trościanica | Тростяница (135 km) - Diemianczyce | Демянчицы (140 km) - Pokry | Покры (146 km) - Bluwinicze | Блювиничи (150 km) - Czarnawczyce | Чернавчицы (153 km) - Wistycze | Вистычи (159 km) - Kowierdziaki | Ковердяки (163 km) - Tiuchenicze | Тюхиничи (165 km) - Skoki | Скоки (169 km) - Klejniki | Клейники (174 km) - Brześć | Брест (184 km)
Środek transportu: rower
Czas przejazdu: 6-7 dni
Długość: 184 km
Drogi asfaltowe: 64 km
Drogi szutrowe: 110 km
Leśne i polne drogi: 10 km
Stopień trudności: średni
Kilkudniowa trasa rowerowa obejmuje całe terytorium rejonu kamienieckiego. Trasa jest przedłużeniem polskiego Podlaskiego szlaku bociana białego. Prowadzi ona przez Park Narodowy Puszczy Białowieskiej, później wzdłuż rzeki Leśna i kończy się w Brześciu. Na trasie można zobaczyć ogromną ilość rzadkich i znajdujących się pod ochroną gatunków zwierząt i roślin, tradycyjną wiejską architekturę, architekturę sakralną i oczywiście bociana białego oraz jego ogromne gniazda.
Trasa w większości biegnie utwardzonymi (szutrowymi albo asfaltowymi) drogami, na których ruch samochodowy jest bardzo niewielki. Na wycieczkę najlepiej wybrać się rowerem górskim.
Trasa zaczyna się zaraz za przejściem granicznym Biełowieża - Pierierow (Беловежа - Переров) i przez pierwszych 15 km wiedzie przez lasy Puszczy Białowieskiej. Droga, którą jedziemy, nosi nazwę królewskiej. Zbudowana została na rozkaz ostatniego króla Polski - Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pierwsza miejscowość na trasie to wieś Biały Lasek (Biełyj Liesok; Белый Лесок; 15 km) - wschodnia brama parku narodowego. We wsi lub ewentualnie za nią skręcamy w lewo i trafiamy na drogę do wsi Rowbick (Ровбицк; 20 km) - jednej z licznych „bocianich" wsi na Białorusi. Droga przechodzi przez osuszone w latach 70 XX w. bagno Dziki Nikor (Dikij Nikor; Дикий Никор) - jest to jedno z największych torfowisk niskich w okolicach Puszczy Białowieskiej. Sama wieś leży na wzniesieniu. Dawniej prawie z każdej strony otaczały ją bagna, a dziś - rowy melioracyjne. We wsi znajduje się ponad 15 bocianich gniazd (w zależności od roku ta liczba się zmienia). Bociany budują tu swoje gniazda w miejscach „tradycyjnych", tj. na dachach domów, na drzewach, a także - od niedawna - na słupach elektrycznych czy wieżach ciśnień. Rzadziej można zobaczyć ich gniazda na drewnianych słupach.
Miejscowi bardzo lubią bociany i dbają o nie. Pomagają zakładać gniazda, przygotowując sztuczne platformy. Ozdabiają figurkami z podobizną bocianów studnie, bramy, chaty - tłumacząc, że ptaki te przynoszą im szczęście.
Dalej szlak biegnie polną drogą do wsi Babiniec (Бабинец; 24 km), położonej 4 km na wschód od Rowbicka. Babiniec to nawet nie wieś, lecz chutor (jednozagrodowa posiadłość wiejska), dawniej znajdujący się na wyspie otoczonej bagnem. Dziś dokoła widać rowy melioracyjne, a w 4 domach, które tu pozostały, mieszkają emeryci. Liczba żyjących tu bocianich rodzin znacznie przekracza liczbę ludzi. Osiedla się tu od 15 do 25 par bocianów, w zależności od roku. Przez ostatnie lata liczba bocianów zmniejsza się tak samo szybko, jak liczba ludzi mieszkających na chutorze. Związane jest to m.in. z silnymi wiatrami, które niszczą gniazda. Dawniej większość bocianich gniazd ulokowana była na trzech ogromnych topolach. Na pierwszej - 10 gniazd, na drugiej - 8 i na trzeciej - 6. Dwa największe drzewa zwaliły się. Bociany potrzebują pomocy, której mieszkańcy Babińca nie są w stanie im udzielić. Patronat nad kolonią objęli miłośnicy ptaków i specjaliści z zachodniopoleskiego oddziału organizacji ornitologicznej Ochrona Ptaków Ojczyzny. Ornitolodzy już dwukrotnie naprawiali stare i tworzyli nowe gniazda dla bocianów.
Z Babińca wracamy do Rowbicka i stamtąd przez Adrianowkę (Адриановка; 32 km) jedziemy do wsi Chwałowo (Хвалово; 35 km). Tu znajduje się od 8 do 10 gniazd białych bocianów, które we wsi upodobały sobie kominy na domach, jako miejsce dobre na gniazdo.
Z Chwałowa nasza trasa wiedzie przez Czapiele (Чапели) i Kupicze (Купичи; 45 km) do Szereszowa (Szerieszewo, Шерешево; 48 km). Tu żyje od 10 do 15 bocianich rodzin, w zależności od roku. Szczególnie wiele można ich znaleźć na dachach starych domów ulicy Prużinskiej. Wieś Szereszów leży u zbiegu trzech rzek: Lewej Leśnej, Tocznicy i Murawki. Ulica Prużanskaja (Пружанская) znajduje się akurat między tymi trzema rzekami, pewnie właśnie dlatego osiedlają się tu bociany. Niestety dzisiaj wszystkie trzy rzeki płyną kanałami. W Szereszowie warto zobaczyć cerkiew św. Mikołaja w prawosławnym retrospektywnoruskim stylu, zbudowaną w 1872 r. z cegły, oraz drewnianą dzwonnicę skonstruowaną w 1799 r. Dzwonnica została zbudowana przy cerkwi Przenajświętszej Panienki (1760), która nie zachowała się do naszych czasów. W Szereszowie jest także kościół.
Wyjeżdżamy ze wsi, kierując się na południe szutrową drogą, która prowadzi przez Puszczę Szereszewską, i trafiamy do wsi Brody (Броды; 59 km). To kolejna „bociania wieś" na naszej trasie. Są tu gniazda 13 par bocianów, przy czym wszystkie co rok zajęte przez te ptaki. Bociany budują swe „domki" na drzewach, kominach, słupach i wieży ciśnień. Wieś leży na terenie zalewowym rzeki Lewa Leśna i chociaż przepływa ona kanałami, bociany czują się tu dobrze. Ich liczba w Brodach w ciągu ostatnich lat stale rośnie. Przy wjeździe do wsi od strony Kamieńca i rzeki znajdują się na słupach 4 bocianie gniazda, w tym 2 zaraz obok przystanku autobusowego. Bociany więc niejako witają każdego przybywającego do wsi.
Z Brodów, wzdłuż krańca Puszczy Szereszewskiej, trasa wiedzie przez Stojły (Стойлы; 63 km), Czabachy (Чабахи; 65 km), Hanczary (Ганчары; 66 km) do wsi Gołosiatino (Галасятино; 68 km). Większość z tych wsi jest nieduża, mieszkają tu głównie emeryci, młodzież w większości wyjeżdża w poszukiwaniu „lepszego życia". We wsi Stojły mieszka twórca ludowy - złota rączka, snycerz. Własnymi rękoma stworzył tu muzeum, które koniecznie trzeba zobaczyć. Gospodarz muzeum, bardzo serdeczny człowiek, z chęcią przyjmuje gości.
We wsi Gołosiatino skręcamy w prawo, przejeżdżając po moście nad Lewą Leśną. Jedziemy 2 km i znów skręcamy w prawo do wsi Kotły (Котлы; 71 km). Mijamy ją, na pierwszym rozjeździe skręcamy w prawo i po kilku kilometrach trafiamy do wsi Wieżnoje (Вежное; 73 km). Znajduje się tu cerkiew św. Mikołaja zbudowana w 1799 r., a odrestaurowana w 1863 r. Jest to prostokątny budynek z bierwion kryty dwuspadowym gontowym dachem. Nad główną fasadą znajduje się dwupoziomowa dzwonnica z namiotowym dachem, nadbudowana w 1868 r.
Jedziemy dalej przez wieś, na południe, wjeżdżamy na szutrową drogę i skręcamy w prawo. Przejeżdżamy przez wsie Guriny (Гурины; 75 km), Nowiki (Новики; 77 km), Bojary (Бояры; 81 km), Rzeczyca (Речица; 82 km) i jedziemy do wsi Krywlany (Кривляны; 84 km). Za Krywlanami znowu skręcamy w prawo, do wsi Czemiery II (Чемери 2-е; 86 km). Mijamy je i ruszamy w kierunku Czemiery I (Чемери 1-е; 88 km), gdzie znajduje się cerkiew Zwiastowania Pańskiego. Budowa świątyni rozpoczęła się w 1863 r. i zakończyła w 1869 r. Ośmiokątna dzwonnica zwieńczona kulistą kopułą wzniesiona jest nad kruchtą.
Jedziemy dalej, na skrzyżowaniu w centrum wsi (jeżeli jechać od strony Czemiery II) skręcamy w prawo i znów po moście przejeżdżamy rzekę Leśna Lewa. Zaraz za mostem odbijamy w lewo i kierujemy się do wsi Grudowiki (Грудовики; 91 km). Jedziemy przez las, potem przez wieś i tam na skrzyżowaniu skręcamy w lewo. Wyjeżdżamy na rozległy otwarty teren zalewowy. W tym miejscu rzeki Prawa Leśna, która płynie swym naturalnym korytem, i Lewa Leśna płynąca kanałami, łączą się, by utworzyć Leśną. Miejsce, gdzie rzeki się łączą, to zabagniony teren ze starorzeczami i licznymi odnogami. Stąd rzeka Leśna na całej swej długości płynie naturalnym korytem. Pewnie właśnie dlatego w okolicznych wsiach (Łachowicze, Szyszowo, Uglany) znajduje się w sumie ok. 26 bocianich gniazd.
Jedziemy na zachód wzdłuż terenów zalewowych. Na wysokości wsi Łachowicze (Лаховичи; 95 km), położonej na przeciwległym brzegu, zobaczymy stary, ale wciąż otwarty dla pieszych most na rzece Prawa Leśna. Po tym moście przejeżdżamy na drugą stronę i trafiamy do wsi Łachowicze. Znajduje się tutaj zaledwie kilka domów mieszkalnych i aż 8 do 9 bocianich gniazd. Wiosną i latem na terenach przyrzecznych można spotkać wiele gatunków ptaków zbierających pożywienie dla siebie i potomstwa, nad wsiami bardzo często rozlega się radosny bociani klekot, a w końcu lata zbierają się tu setki ptaków szykujących się do odlotu do ciepłych krajów.
Nasza trasa dalej biegnie polną drogą do wsi Szyszowo (Шишово; 97 km). Jest ona położona na wysokim prawym brzegu Leśnej, skąd podziwiać można krajobraz terenów zalewowych. We wsi znajduje się cerkiew prawosławna. Z Szyszowa przez Nowickowicze (Новицковичи; 100 km) jedziemy do Kamieńca (Каменец; 107 km), gdzie zobaczyć można wiele ciekawych zabytków.
Z Kamieńca wyjeżdżamy główną ulicą i kierujemy się w stronę Brześcia. Na obwodnicy skręcamy w prawo. Kilometr dalej po naszej lewej stronie zobaczymy znak wskazujący wieś Małe Muriny (Малые Мурины; 115 km). Warto tu obejrzeć cerkiew prawosławną. Jadąc dalej obwodnicą, znowu przecinamy Leśną i na pierwszym skrzyżowaniu skręcamy w lewo. Przed nami Nikołajewo (Николаево; 119 km), gdzie zachowała się cerkiew św. Mikołaja w retrospektywnoruskim stylu, zbudowana w końcu XIX stulecia. Teraz trasa będzie prowadzić wzdłuż rzeki Leśnej.
Za Nikołajewem na skrzyżowaniu skręcamy w lewo i jedziemy do wsi Lipno (Липно; 123 km), stamtąd prosto przez wieś Krugiel (Кругель; 129 km) i chutor Krugiel aż znajdziemy się we wsi Trościanica (Trostianica; Тростяница; 135 km). Wznosi się tu drewniana cerkiew Przemienienia Pańskiego, zbudowana w 1870 r., przykład retrospektywnoruskiego stylu. Ze wsi wyjeżdżamy w kierunku południowym, na skrzyżowaniu z główną drogą skręcamy na prawo i przejeżdżamy przez most, trafiając do wsi Demianczice (Демянчицы;140 km).Na tym odcinku nasza trasa biegnie wzdłuż terenu zalewowego rzeki Leśnej. Teren jest tu pagórkowaty, z licznymi wzniesieniami i spadkami, przez co wyróżnia się na tle płaskiego poleskiego krajobrazu. Z drogi, którą prowadzi szlak, w wielu miejscach roztacza się piękny widok na dolinę i tereny zalewowe rzeki.
Mijamy wieś i po ok. 1 km skręcamy na drogę podporządkowaną do wsi Pokry (Покры; 146 km). Wznosi się tu cerkiew Opieki Najświętszej Bogarodzicy (Pokrowska) z 1739 r., zbudowana na planie krzyża.
Dalej jedziemy przez Bluwinicze (Блювиничи; 150 km) do wsi Czarnawczyce (Czernawczice, Чернавчицы; 153 km). Znajduje się tu jeden z najstarszych obiektów sakralnych regionu - majestatyczny kamienny kościół Św. Trójcy zbudowany w 1583 r. przez Radziwiłłów, a także barokowa drewniana cerkiew św. Praskiewy z 1733 r., przebudowana w XIX w.
Za Czarnawczycami skręcamy w prawo do wsi Wistycze (Вистычи; 159 km). Stoi tu cerkiew Podniesienia Krzyża Pańskiego, pochodząca z 1692 r., zbudowana jako kościół klasztoru cystersów, który w 1834 r. przerobiono na cerkiew. Przejeżdżamy przez Wistycze, Kowierdziaki (Ковердяки; 163 km), Tiuchenicze (Тюхиничи; 165 km) i docieramy do wsi Skoki (Скоки; 169 km), gdzie mieści się dwór Niemcewiczów. Obejrzawszy go, wracamy do Tiucheniczy (173 km) i skręcamy w prawo, wyjeżdżając na obwodnicę, która zaprowadzi nas do Brześcia. Z niej wjedziemy na ulicę Lejtnanta Riabcewa (Лейтенанта Рябцева). A z Letienanta Riabcewa trafimy na ulicę Briestskich Dywizji (Брестских Дивизий), którą dotrzemy do głównego dworca kolejowego w Brześciu (184 km).
Środek transportu: rower
Czas przejazdu: 6-7 dni
Długość: 184 km
Drogi asfaltowe: 64 km
Drogi szutrowe: 110 km
Leśne i polne drogi: 10 km
Stopień trudności: średni
Kilkudniowa trasa rowerowa obejmuje całe terytorium rejonu kamienieckiego. Trasa jest przedłużeniem polskiego Podlaskiego szlaku bociana białego. Prowadzi ona przez Park Narodowy Puszczy Białowieskiej, później wzdłuż rzeki Leśna i kończy się w Brześciu. Na trasie można zobaczyć ogromną ilość rzadkich i znajdujących się pod ochroną gatunków zwierząt i roślin, tradycyjną wiejską architekturę, architekturę sakralną i oczywiście bociana białego oraz jego ogromne gniazda.
Trasa w większości biegnie utwardzonymi (szutrowymi albo asfaltowymi) drogami, na których ruch samochodowy jest bardzo niewielki. Na wycieczkę najlepiej wybrać się rowerem górskim.
Trasa zaczyna się zaraz za przejściem granicznym Biełowieża - Pierierow (Беловежа - Переров) i przez pierwszych 15 km wiedzie przez lasy Puszczy Białowieskiej. Droga, którą jedziemy, nosi nazwę królewskiej. Zbudowana została na rozkaz ostatniego króla Polski - Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pierwsza miejscowość na trasie to wieś Biały Lasek (Biełyj Liesok; Белый Лесок; 15 km) - wschodnia brama parku narodowego. We wsi lub ewentualnie za nią skręcamy w lewo i trafiamy na drogę do wsi Rowbick (Ровбицк; 20 km) - jednej z licznych „bocianich" wsi na Białorusi. Droga przechodzi przez osuszone w latach 70 XX w. bagno Dziki Nikor (Dikij Nikor; Дикий Никор) - jest to jedno z największych torfowisk niskich w okolicach Puszczy Białowieskiej. Sama wieś leży na wzniesieniu. Dawniej prawie z każdej strony otaczały ją bagna, a dziś - rowy melioracyjne. We wsi znajduje się ponad 15 bocianich gniazd (w zależności od roku ta liczba się zmienia). Bociany budują tu swoje gniazda w miejscach „tradycyjnych", tj. na dachach domów, na drzewach, a także - od niedawna - na słupach elektrycznych czy wieżach ciśnień. Rzadziej można zobaczyć ich gniazda na drewnianych słupach.
Miejscowi bardzo lubią bociany i dbają o nie. Pomagają zakładać gniazda, przygotowując sztuczne platformy. Ozdabiają figurkami z podobizną bocianów studnie, bramy, chaty - tłumacząc, że ptaki te przynoszą im szczęście.
Dalej szlak biegnie polną drogą do wsi Babiniec (Бабинец; 24 km), położonej 4 km na wschód od Rowbicka. Babiniec to nawet nie wieś, lecz chutor (jednozagrodowa posiadłość wiejska), dawniej znajdujący się na wyspie otoczonej bagnem. Dziś dokoła widać rowy melioracyjne, a w 4 domach, które tu pozostały, mieszkają emeryci. Liczba żyjących tu bocianich rodzin znacznie przekracza liczbę ludzi. Osiedla się tu od 15 do 25 par bocianów, w zależności od roku. Przez ostatnie lata liczba bocianów zmniejsza się tak samo szybko, jak liczba ludzi mieszkających na chutorze. Związane jest to m.in. z silnymi wiatrami, które niszczą gniazda. Dawniej większość bocianich gniazd ulokowana była na trzech ogromnych topolach. Na pierwszej - 10 gniazd, na drugiej - 8 i na trzeciej - 6. Dwa największe drzewa zwaliły się. Bociany potrzebują pomocy, której mieszkańcy Babińca nie są w stanie im udzielić. Patronat nad kolonią objęli miłośnicy ptaków i specjaliści z zachodniopoleskiego oddziału organizacji ornitologicznej Ochrona Ptaków Ojczyzny. Ornitolodzy już dwukrotnie naprawiali stare i tworzyli nowe gniazda dla bocianów.
Z Babińca wracamy do Rowbicka i stamtąd przez Adrianowkę (Адриановка; 32 km) jedziemy do wsi Chwałowo (Хвалово; 35 km). Tu znajduje się od 8 do 10 gniazd białych bocianów, które we wsi upodobały sobie kominy na domach, jako miejsce dobre na gniazdo.
Z Chwałowa nasza trasa wiedzie przez Czapiele (Чапели) i Kupicze (Купичи; 45 km) do Szereszowa (Szerieszewo, Шерешево; 48 km). Tu żyje od 10 do 15 bocianich rodzin, w zależności od roku. Szczególnie wiele można ich znaleźć na dachach starych domów ulicy Prużinskiej. Wieś Szereszów leży u zbiegu trzech rzek: Lewej Leśnej, Tocznicy i Murawki. Ulica Prużanskaja (Пружанская) znajduje się akurat między tymi trzema rzekami, pewnie właśnie dlatego osiedlają się tu bociany. Niestety dzisiaj wszystkie trzy rzeki płyną kanałami. W Szereszowie warto zobaczyć cerkiew św. Mikołaja w prawosławnym retrospektywnoruskim stylu, zbudowaną w 1872 r. z cegły, oraz drewnianą dzwonnicę skonstruowaną w 1799 r. Dzwonnica została zbudowana przy cerkwi Przenajświętszej Panienki (1760), która nie zachowała się do naszych czasów. W Szereszowie jest także kościół.
Wyjeżdżamy ze wsi, kierując się na południe szutrową drogą, która prowadzi przez Puszczę Szereszewską, i trafiamy do wsi Brody (Броды; 59 km). To kolejna „bociania wieś" na naszej trasie. Są tu gniazda 13 par bocianów, przy czym wszystkie co rok zajęte przez te ptaki. Bociany budują swe „domki" na drzewach, kominach, słupach i wieży ciśnień. Wieś leży na terenie zalewowym rzeki Lewa Leśna i chociaż przepływa ona kanałami, bociany czują się tu dobrze. Ich liczba w Brodach w ciągu ostatnich lat stale rośnie. Przy wjeździe do wsi od strony Kamieńca i rzeki znajdują się na słupach 4 bocianie gniazda, w tym 2 zaraz obok przystanku autobusowego. Bociany więc niejako witają każdego przybywającego do wsi.
Z Brodów, wzdłuż krańca Puszczy Szereszewskiej, trasa wiedzie przez Stojły (Стойлы; 63 km), Czabachy (Чабахи; 65 km), Hanczary (Ганчары; 66 km) do wsi Gołosiatino (Галасятино; 68 km). Większość z tych wsi jest nieduża, mieszkają tu głównie emeryci, młodzież w większości wyjeżdża w poszukiwaniu „lepszego życia". We wsi Stojły mieszka twórca ludowy - złota rączka, snycerz. Własnymi rękoma stworzył tu muzeum, które koniecznie trzeba zobaczyć. Gospodarz muzeum, bardzo serdeczny człowiek, z chęcią przyjmuje gości.
We wsi Gołosiatino skręcamy w prawo, przejeżdżając po moście nad Lewą Leśną. Jedziemy 2 km i znów skręcamy w prawo do wsi Kotły (Котлы; 71 km). Mijamy ją, na pierwszym rozjeździe skręcamy w prawo i po kilku kilometrach trafiamy do wsi Wieżnoje (Вежное; 73 km). Znajduje się tu cerkiew św. Mikołaja zbudowana w 1799 r., a odrestaurowana w 1863 r. Jest to prostokątny budynek z bierwion kryty dwuspadowym gontowym dachem. Nad główną fasadą znajduje się dwupoziomowa dzwonnica z namiotowym dachem, nadbudowana w 1868 r.
Jedziemy dalej przez wieś, na południe, wjeżdżamy na szutrową drogę i skręcamy w prawo. Przejeżdżamy przez wsie Guriny (Гурины; 75 km), Nowiki (Новики; 77 km), Bojary (Бояры; 81 km), Rzeczyca (Речица; 82 km) i jedziemy do wsi Krywlany (Кривляны; 84 km). Za Krywlanami znowu skręcamy w prawo, do wsi Czemiery II (Чемери 2-е; 86 km). Mijamy je i ruszamy w kierunku Czemiery I (Чемери 1-е; 88 km), gdzie znajduje się cerkiew Zwiastowania Pańskiego. Budowa świątyni rozpoczęła się w 1863 r. i zakończyła w 1869 r. Ośmiokątna dzwonnica zwieńczona kulistą kopułą wzniesiona jest nad kruchtą.
Jedziemy dalej, na skrzyżowaniu w centrum wsi (jeżeli jechać od strony Czemiery II) skręcamy w prawo i znów po moście przejeżdżamy rzekę Leśna Lewa. Zaraz za mostem odbijamy w lewo i kierujemy się do wsi Grudowiki (Грудовики; 91 km). Jedziemy przez las, potem przez wieś i tam na skrzyżowaniu skręcamy w lewo. Wyjeżdżamy na rozległy otwarty teren zalewowy. W tym miejscu rzeki Prawa Leśna, która płynie swym naturalnym korytem, i Lewa Leśna płynąca kanałami, łączą się, by utworzyć Leśną. Miejsce, gdzie rzeki się łączą, to zabagniony teren ze starorzeczami i licznymi odnogami. Stąd rzeka Leśna na całej swej długości płynie naturalnym korytem. Pewnie właśnie dlatego w okolicznych wsiach (Łachowicze, Szyszowo, Uglany) znajduje się w sumie ok. 26 bocianich gniazd.
Jedziemy na zachód wzdłuż terenów zalewowych. Na wysokości wsi Łachowicze (Лаховичи; 95 km), położonej na przeciwległym brzegu, zobaczymy stary, ale wciąż otwarty dla pieszych most na rzece Prawa Leśna. Po tym moście przejeżdżamy na drugą stronę i trafiamy do wsi Łachowicze. Znajduje się tutaj zaledwie kilka domów mieszkalnych i aż 8 do 9 bocianich gniazd. Wiosną i latem na terenach przyrzecznych można spotkać wiele gatunków ptaków zbierających pożywienie dla siebie i potomstwa, nad wsiami bardzo często rozlega się radosny bociani klekot, a w końcu lata zbierają się tu setki ptaków szykujących się do odlotu do ciepłych krajów.
Nasza trasa dalej biegnie polną drogą do wsi Szyszowo (Шишово; 97 km). Jest ona położona na wysokim prawym brzegu Leśnej, skąd podziwiać można krajobraz terenów zalewowych. We wsi znajduje się cerkiew prawosławna. Z Szyszowa przez Nowickowicze (Новицковичи; 100 km) jedziemy do Kamieńca (Каменец; 107 km), gdzie zobaczyć można wiele ciekawych zabytków.
Z Kamieńca wyjeżdżamy główną ulicą i kierujemy się w stronę Brześcia. Na obwodnicy skręcamy w prawo. Kilometr dalej po naszej lewej stronie zobaczymy znak wskazujący wieś Małe Muriny (Малые Мурины; 115 km). Warto tu obejrzeć cerkiew prawosławną. Jadąc dalej obwodnicą, znowu przecinamy Leśną i na pierwszym skrzyżowaniu skręcamy w lewo. Przed nami Nikołajewo (Николаево; 119 km), gdzie zachowała się cerkiew św. Mikołaja w retrospektywnoruskim stylu, zbudowana w końcu XIX stulecia. Teraz trasa będzie prowadzić wzdłuż rzeki Leśnej.
Za Nikołajewem na skrzyżowaniu skręcamy w lewo i jedziemy do wsi Lipno (Липно; 123 km), stamtąd prosto przez wieś Krugiel (Кругель; 129 km) i chutor Krugiel aż znajdziemy się we wsi Trościanica (Trostianica; Тростяница; 135 km). Wznosi się tu drewniana cerkiew Przemienienia Pańskiego, zbudowana w 1870 r., przykład retrospektywnoruskiego stylu. Ze wsi wyjeżdżamy w kierunku południowym, na skrzyżowaniu z główną drogą skręcamy na prawo i przejeżdżamy przez most, trafiając do wsi Demianczice (Демянчицы;140 km).Na tym odcinku nasza trasa biegnie wzdłuż terenu zalewowego rzeki Leśnej. Teren jest tu pagórkowaty, z licznymi wzniesieniami i spadkami, przez co wyróżnia się na tle płaskiego poleskiego krajobrazu. Z drogi, którą prowadzi szlak, w wielu miejscach roztacza się piękny widok na dolinę i tereny zalewowe rzeki.
Mijamy wieś i po ok. 1 km skręcamy na drogę podporządkowaną do wsi Pokry (Покры; 146 km). Wznosi się tu cerkiew Opieki Najświętszej Bogarodzicy (Pokrowska) z 1739 r., zbudowana na planie krzyża.
Dalej jedziemy przez Bluwinicze (Блювиничи; 150 km) do wsi Czarnawczyce (Czernawczice, Чернавчицы; 153 km). Znajduje się tu jeden z najstarszych obiektów sakralnych regionu - majestatyczny kamienny kościół Św. Trójcy zbudowany w 1583 r. przez Radziwiłłów, a także barokowa drewniana cerkiew św. Praskiewy z 1733 r., przebudowana w XIX w.
Za Czarnawczycami skręcamy w prawo do wsi Wistycze (Вистычи; 159 km). Stoi tu cerkiew Podniesienia Krzyża Pańskiego, pochodząca z 1692 r., zbudowana jako kościół klasztoru cystersów, który w 1834 r. przerobiono na cerkiew. Przejeżdżamy przez Wistycze, Kowierdziaki (Ковердяки; 163 km), Tiuchenicze (Тюхиничи; 165 km) i docieramy do wsi Skoki (Скоки; 169 km), gdzie mieści się dwór Niemcewiczów. Obejrzawszy go, wracamy do Tiucheniczy (173 km) i skręcamy w prawo, wyjeżdżając na obwodnicę, która zaprowadzi nas do Brześcia. Z niej wjedziemy na ulicę Lejtnanta Riabcewa (Лейтенанта Рябцева). A z Letienanta Riabcewa trafimy na ulicę Briestskich Dywizji (Брестских Дивизий), którą dotrzemy do głównego dworca kolejowego w Brześciu (184 km).
Aktywności powiązane z atrakcją: Rower
|
Artykuły dotyczące tej atrakcji:
W okolicy
Noclegi w okolicy
Komentarze