Rynek Staromiejski

Najstarszy łódzki plac to rynek Starego Miasta.
W ubiegłym stuleciu Stare Miasto stało się dzielnicą zasiedloną niemal wyłącznie przez Żydów. Mieszkali także przy rynku, a jeden z domów należał do Kalmana Poznańskiego - ojca słynnego fabrykanta. W pierzei zachodniej stały kramy projektu H. Marconiego - ośrodek lokalnego handlu, zaś na pobliskiej ulicy Wolborskiej wznosiła się wielka synagoga. W okresie wojny obszar Starego Miasta stanowił centrum getta. Po jego likwidacji, zgodnie z opracowanym przez okupantów projektem poczęto wyburzać domy stojące wokół placu. Prace te kontynuowano po 1945 r.
Rynek uzyskał zupełnie nową postać w połowie lat pięćdziesiątych, gdy ukończono budowę socrealistycznych, podcieniowych domów (proj. R. Karłowicz z zespołem). Nawiązywały one swą formą do historycznej zabudowy wielu polskich miast, lecz nie dawnej Łodzi. Kompozycję placu, otwartego na założony od południa park, uzupełniał od 1964 r. pomnik przedstawiający komunistycznego działacza Juliana Marchlewskiego w otoczeniu robotników. Monument, projektowany przez E. i J. Mazurczyków usunięto w latach dziewięćdziesiątych. W 1998 r. na rynku umieszczono głaz upamiętniający 575 rocznicę lokacji miasta. Plac tylko z nazwy pozostaje Staromiejskim - otacza go powojenne blokowe osiedle i park. Jedynym śladem zaginionej przeszłości są wznoszące się nad dachami przyrynkowych domostw czerwone wieże pobliskiego kościoła Wniebowzięcia NMP. Ale budowla ta należy już do innego fragmentu starej Łodzi - Kościelnego Placu.
Aktywności powiązane z atrakcją: Zwiedzanie
WILLA NAD POTOKIEM Wisła, Beskid Śląski |

























Komentarze