Dawna poczta
Zbudowany około 1829 roku, stanowi perełkę klasycyzmu miasta.
Budynek przedstawia czytelne reguły architektury klasycznej. Jego elewacja może być wykładaną ideologią Oświecenia: racjonalizmu, porządku i spójności detali.
Dwukondygnacyjny budynek zbudowany jest w tzw. porządku (w którym kolumny przechodzą przez obydwie kondygnacje). Środek budowli podkreśla płaski ryzalit z czterema kolumnami jońskimi. Ryzalit zakończony jest frontonem, wspartym na tzw. pełnym belkowaniu. W elewacji przyjęto klasyczne zasady proporcji –wysokość do szerokości około 1:3.
W XIX wieku budynek był siedzibą poczty. Ówcześnie instytucja ta oprócz przewozu przesyłek, zajmowała się transportem podróżnych na trasie Suwałki – Warszawa. Ruch ten ożywił się bardzo wraz z uruchomieniem szosy warszawsko – petersburskiej. Podróżowano głównie dyliżansem. W podwórzu tej kamienicy następowała wymiana koni pocztowych.
Takie budynki, inspirowane architekturą klasyczną, były bardzo typowe na ziemiach polskich w latach 20. XIX w. Wpłynęła na to potrzeba architektury użytecznej i obniżenia kosztów budowy dla rozwijających się instytucji. Opracowano wówczas projekty typowe dla poczty, szkół, browarów, więzień czy rogatek miejskich. Prezentowały one architekturę o surowym obliczu, z dekoracyjnymi elementami, wyraźnie nawiązującymi do klasycyzmu.

























Komentarze