Zespół pałacowo – parkowy w Dolsku
Pałac, powstały w parku angielskim z XIX wieku, leży na polanie parkowej w odsunięciu od dziedzińca folwarku, w pobliżu południowego brzegu jez. Dolsk.
Pierwsze wzmianki o rezydencji właścicieli majątku w Dolsku pochodzą z 1713 r., gdy majątek należał do Friedricha W. von Marwitz. W 1828 r. Karl A. von Tresckow rozbudowuje rezydencję. Powstaje okazały neogotycki pałac (wzorowany na myśliwskim pałacu margrabiego Jana w Kostrzynie). Ok. 1890 r. Tassilio von Tresckow dokonuje kolejnej przebudowy pałacu, m.in. powstają 3 wieże noestylowe. Po wojnie pałac był nieużytkowany, dewastowany i dodatkowo zniszczony podczas pożaru w 1967 r. Pozostały mury obwodowe.
Park o okazałej pow. 38,95 ha zachował się w granicach pierwotnych, jednak elementy kompozycji przestrzennej uległy znacznemu zatarciu i zaniedbaniu. Czytelna jest polana przed pałacem, dwa odcinki drogi o nawierzchni brukowanej prowadzące z parku do pałacu oraz aleje przy drogach dojazdowych przy granicach parku. Tereny ogrodu użytkowo ozdobnego są zachowane i użytkowane. Ceglany mur ogrodzeniowy zachował się w całości na granicy z drogą wiejską, na pozostałym odcinku pozostały jedynie ceglane słupy.
Park powstał w 1 poł. XIX wieku, zaprojektowany przez Petera Josepha Lenne’go. Przy pałacu w 1832 założono park angielski, a w połowie XIXw. majątek znacznie rozbudowano. W skład założenia wchodził wówczas: pałac z krajobrazowym parkiem ozdobnym, ogród użytkowo ozdobny, park leśny z małym zbiornikiem wodnym położony wzdłuż brzegu większego jez. Dolskiego oraz staw młyński przy zachodniej granicy parku. Od strony drogi wiejskiej tereny ogrodów ogrodzono wysokim murem z cegieł. W części zachodniej założenia powstało mauzoleum rodowe rodu von Treskow. Powierzchnie parku przecinały liczne ciągi spacerowe prowadzące do pałacu lub altan stanowiących punkty widokowe oraz łączące się z drogami leśnymi.
Park o okazałej pow. 38,95 ha zachował się w granicach pierwotnych, jednak elementy kompozycji przestrzennej uległy znacznemu zatarciu i zaniedbaniu. Czytelna jest polana przed pałacem, dwa odcinki drogi o nawierzchni brukowanej prowadzące z parku do pałacu oraz aleje przy drogach dojazdowych przy granicach parku. Tereny ogrodu użytkowo ozdobnego są zachowane i użytkowane. Ceglany mur ogrodzeniowy zachował się w całości na granicy z drogą wiejską, na pozostałym odcinku pozostały jedynie ceglane słupy.
Aktywności powiązane z atrakcją: Zwiedzanie
|
Artykuły dotyczące tej atrakcji:
W okolicy
Komentarze